Pérdita in'n Kiebitz

"En Novelle, de anrögen deit un mehr över Mannslüüd, Froonslüüd un wat dortwüschen liggt seggt as de ganze plattdüütsche Literatur betherto."

Dat seggt Heiko Frese vun Plattschapp över 'Pérdita' bi den PLATTNETT Bökertipp.

Vundaag in't Ohnsorg: 18:00 - Pérdita!

Noch wat in't Blatt

Veelen Dank ok, Bergedorfer Zeitung!

Pérdita in de Landeszeitung Lümborg

Stellt Jo dat vör: Güstern, den 19. August, hett de Landeszeitung Lümborg en feinen Artikel över miene Pérdita schreven – dull! Noch beter: Ik dörv dat hier in mien Blog afdrucken.

Un Düvel ok, twee Bookverköpersch hefft glieks anropen un bestellt. Man to, ik heff je noch welk!

Henwiest warrt ok up miene annern Böker As ik noch wat jünger weer …, Dree Kinner un en Peerd un Hest du al mål in en Vågelnest seten? Kloor is je mål – jeedeen vun de Kritikers süht up sien egen Oort un Wies. Nix mit dat Beschüerte ut uns Schooltiet: „Wat will de Dichter uns hier vertellen?“ Man låt mi düt seggen, leve Lüüd: Nich allens in Pérdita is egen Beleevnis, is Autobiographie, un ok in de annern Böker nich. As lütt Grootsöhn Tjark mål seggt, in Dree Kinner un en Peerd: „Du, Opa Hayo, is dat ok wohr?“ „Hm, also, dat kunn åver angåhn, nich?“

Pérdita is ok wedder up Platt up de rechte Siet un Hoochdüütsch links. En heel groten Bült vun miene Lesers köönt gor keen Platt; hefft linker Hand leest un hefft sük denn an’t Platt versöcht. Villicht bringt uns Plattsnackers dat jå en beten Nåwuss?

Pérdita – Studeern un Leevde nå den letzten Weltkrieg

Nu liggt dat neje Book vör mi, blank un in blau, mit den Hamborger Håven up den Titel un in‘n Achtergrund de Skyline mit den Michel.

An welk vun de Kapitels heff ik bi föffteihn Johr arbeidt. Bün ik mit dat Resultåt tofreden? Dat geiht. Gifft dor Passåschen, de ik geern noch wat ümstellen müch. Man denn kunn sük de kumplete Indruck ok wat ännern.

Is de Novell egenlich wohr? Ik segg, allens wat nå Litratuur rüükt, is wohr, tominnst wohrer as dat Leven sülvst.

Gifft dat de Lüüd ut de Geschicht, hett dat jem geven? Swore Fråg. Ik meen, ehrer nich.

Leest dat Book, leve Mitminschen, för låter mittosnacken. Man leest up egen Gefohr. Wenn Ji scharp sünd up en Happy End, denn låt dat blieven.

Moord un Dootslag

Dat gifft dor so’n poor Bökerschriever, de en nejet Book rutgeven wüllt, so mit allerhand kriminelle Geschichten. Un of ik ok een wüss, so mit Moord un Dootslag, hefft se frågt. Nee, nee, sülk Ideen heff ik mi al lang afwennt. Ik bün en ollen Mann, en ganz liedsåm un sachtmödigen Opa, tominnst to miene Grootkinner. Man de Upgåv weer je dull!

Also liekers, nu is de Geschicht fardig

• mit Blootschann
• Eh-Breken
• Brodermoord

un en halven Hart-Infarkt.

So wiet, so schöön. Man nu kümmt de Håken: Ik heff de Såk as ,Ik-Verteller‘ schreven. Dat heet, ik heff allens in Gedanken dörchleevt. Nu heff ik en förchterlich slecht Geweten! Jede Nacht drööm ik, ik sitt in U-Haft, un mien Afkåt kümmt nich. Un nülich nameddags park ik an en Landstråt, höör Musik un drüssel so’n beten, as Polizei anhölt un frågt, wat mit mi los weer. Un ik verjåg mi un bölk los: „Dat weer Notwehr, dat weer Notwehr!“

Do weer wat los!

Nee, nee, nix mehr mit ,Ik-Verteller‘. Nu lever uur-olle Dööntjes, as Grootvadder noch achter den Ploog ran sluur un Grootmudder de Bettlakens mit de Hand ruffel.